Ne filintadır yürek düşer yola

Toprak der bayrak der vatan der

Her yandan pusudadır uykularım

Hürriyet der bağımsızlık der yaşam der

Ne toptur ne tüfektir elde

Bir sevgidir şahlanır yürekte

Potinsiz çarıksız tayınsız bir düşle

İki canım daha olsaydı keşke

Beş kere düşeydim toprağın döşüne

Memleketim cennetim

Kadın demez yaşlı demez çocuk demez

Vurur umutlarını sarı kızın sırtına

Mutlak bir inanç ve imanla

Düştüler şafak vakti

Çıyanları karşılamaya

Anafartalar'dan Biga'dan Gelibolu'dan

Bir vatandı geçilmeyen

Bir bayraktı düşmeyen

Bir topraktı uğruna şehit düşülen

Çocuklara bırakılan bir onurdu kazanılan

Anam nazlı anam

Türküler yak toprağıma

Ben gidiyorum düşmana

Karşı durmaya

Yeşerecek yurdum senin kucağında

Oy kınalım oy sevdalım

Oğullarım oy kızlarım oy

Anam nazlı anam oy oy

Dağında taşında her bir parçanda

Kanım var unutma

                             arslan güven/2004

* * * * *

Çanakkale her zaman çok etkiler beni.

Hani hep derler ya delikanlılar Çanakkale'de vefat etti.

Gerçekten de öyle.

O delikanlıları bu günlerde ne arar olduk.

Çanakkale Destanı'nı yaratanlara, yazanlara

naçizane dilim döndüğünce bu destanı yazabildim.

Ruhları şad ve bizimle olsun.

Ve elbette ki, acılarını bağrına gömüp,

bağımsızlığımızın gübrelerini toprağa serpen,

her türlü yokluğa rağmen dimdik ayakta kalmış,

bu vatana hayatlarını, yüreklerini, emek etmiş,

var olmamızın tek ve en önemli sebebi

Cumhuriyetimizin kuruluş yolunu açan ve

Cumhuriyeti bize armağan eden

şehitlerimizi saygıyla anıyoruz.

Arslan Güven/HaberAtölyesi