Nereye bakmak!
Gözlerinizle her yere bakabilirsiniz. Her yeri de görebilirsiniz ya da böyle olacağını düşünürsünüz. Ama bazen görmek istediğinizi göremeyebilirsiniz. İşte o zaman bitişin başladığı andır.
İnek de bakar, köpek de… Siyah beyaz bakarlar ama… Bir kuş gibi kanatlarındaki güneşin renklerini göremez.
Görmek isteyen de göremeyebilir, bunu da bilir misiniz?
Hayata nereden bakacağın önemli…
Ve hayata tutunmanın, geri kalmışlıkla çalkalandığın süreçte tutunacağın hayatın elinden kayıp gitmesi… Önemli…
Hep yalanla yaşar olduk.
Nedir adam gibi adam olmak?.. Çıkarlarımız için yaşar olduk.
Ar, namus, şeref ve karşısında çıkarların çarpıştığı bir dünya içinde, dünyanın da içine edercesine bir hayat çarkında koşma çabası… Yaşar mı olduk!?
Eski yazılarım da dediğim gibi, paranın rengine her şeyimizi verip, bi'de adımızı namusluya çıkarttık.
Neyin peşinde koştuğumuzu kaçımız görebiliyoruz, farkındayız dersiniz.
Sevgiyle yürüyecek bir çok güzelliği göremeyecek duruma düşmenin sıkıntısını yaşadık mı hiç?
Ne gezer… Günü birlik zevklerin, günü birlik basit düşlerin esiri gibi prangalara vurulduk.
Hep spontane gelişen olaylara kucak açtık.
Geçen yazım da söylediğim gibi… Veda etmek ve allahaısmarladık demek… Bu sözcükler her ne kadar dudaktan rahatlıkla çıksa da onu bile becerecek güce sahip olamadık.
Bir gün oturup kendi kendinize sordunuz mu, "Ben ne yapıyorum" diye? Veya aynaya bakıp hiç kendinizi ödüllendirdiniz mi?
Bu gün şöyle geçti, şöyle yaptım, hayır işledim, günah işledim diyebildiniz mi?
Hep kaçak güreştik, hep kaçtık.
İçimizde duran yaraları kendimiz tedavi etme yoluna giderek kangren ettik de haberimiz yok.
Bu yolun başı neyse, sonu da öyle bitebilmeli…
Şarkılarla, türkülerle, çikolatalarla, kahkahalarla geldiğimiz dünyadan ahlar ve ağlamaklı bir halde uzaklaştık.
Cennetin ve cehennemin yeryüzünde olduğuna inanmamız gerek artık.
Allaha el açıp; "Tanrım bana kuvvet ver, bana sabır ver, beni tüm kötülüklerden koru" derken hiç kendimizden bir özveride bulunmadık. Yedik, içtik, sıçtık ve aklımız da seksle yaşadık.
Ne aradık bu koca yalan dünyada? Esas aramamız gereken sadece huzur olmalıydı.
Onun donu ile, diğerinin boyu ile ve bir diğerinin yediği, içtiği, giydiği ve bacak arasındaki kaygan deliği ile uğraştık.
Ne oluyor sonunda peki?
Doğruyu bulmak için sarf ettiğiniz yolun başına koşarak dönmeye çalışıyorsunuz.
Doğruyu bulduktan sonra sarılabiliyor musunuz gerçeğin iplerine?
Hayat o kadar kısa ki… Doğruyu bulmak için istediğiniz desteği bulabiliyor musunuz acaba?
Veya o desteği verecek yürekli, düzgün ve namusu ehli olan birine rastlaya biliyor musunuz?
Veya kendinizi mi kandırıyorsunuz?
Hayat bu kadar ucuz değil dostlar… Hayat çalkantılarla dolu… Benim hayatım da fırtınaların estiği dönemler hep olmuştur. Bugün ayakta durmanın onuru, şerefi ve namusu ile yaşamak bana kuvvet veriyor.
Ortalıklar da gezinen iki kuruşluk para delisi itlerin, namusunu para karşılığında kazanmaya çalışanların küçük kişilikleri beni hep rahatsız etmiştir.
Parayı bulup da doğruyu unutmak o kadar basit ki…
Ya sonra? İşte ya sonrası var bu işin…
Sultan Süleyman'a bile kalmayan dünya nimetlerinin elinden avucundan çıktığı bir gün, elleriniz iki yanınıza kavuştuğu o gün bir takım gerçekleri görebilir misiniz bilemem…
Son vagonu kaçıran insanların acizliğine düşmemek, o koşuşturmanın dibinde kalmamak için aklını iyi kullanmak gerektiği yolunda birleştiğiniz de tüm doğrular, güzel hayat önünüzde secdeye duracaktır.
Her şeyin başı sevgiden geçiyor bilesiniz.
Sevgiyi yüreğinizden elinize kötü yollarla geçirmediğiniz sürece mutluluğu o kadar güzel yakalıyorsunuz ki…
O sevgiyi iyi hazım etmek lazım bilesiniz.
İki kürek toprak, bir top beyaz bez parçası, bir sıkımlık pamukla kaldığınız da kaybettikleriniz orada huzurunuza geldiğin de, bir daha gelmek isteseniz de fani hayata, iş işten çoktan geçmiş olacaktır.
Dünya nimetlerini iyi analiz edip tutunmanın yollarında koşturun bence… Doğruyu bulun ve sarılın bırakmadan, usanmadan…
İnsanoğlunun çiğ süt emdiğinden yola çıkarak, arzularınızı, tutkularınızı, isteklerinizi gözden iyi geçirin…
Altınızdaki koltuğun nimetleri için selam verenleri, o koltuk gittiğinde selamın sabahın nasıl kesilivereceğini bilin ve hayata o gözle bakın. Bugün üzün ama üzülmeyin…
Doğruluktan yana bir sapmaya girmeden ağır adımlarla, para esiri olmadan düzgün adımlarla ilerleyin… Kaybeden kesinlikle siz olmayacaksınız.
Sevmenin engin güzelliğinde, size yapılan tüm haksızlıklara gerebildiğinizce göğüs gerin.
Sevgiyi içinizde hissettiğiniz de bir gün tüm sevgilerin ve güzelliklerin sizinle olacağı düşüncesine kapılın, ama lütfen kapılın.
Bir söz ver bana, tek bir söz… Ve seviyorum, sevmeyi de… Sevmenin seninle güzel olacağını söyle… Sev ve üzme, sevil ama şımarma… Hayata hep yerden bak. Hayata bacak arasındaki küçük şeytandan değil, sana lütfedilmiş o güzel gözlerden bak… Şevk ve çirkin arzularına yenilme, doğruyu bul. İnan ki sen kazanacaksın unutma…
VEHBİ DİNÇCAN