Umut ışıktan bir güldür... Korunduğu müddetçe yol alınır  aydınlıklara...Bunu bizlere anlatan ve  umudun en tükendiği anda, tek yürek olarak “Çanakkale Destanı” nı yazan tüm şehit ve gazilerimizin anısına...

Mavi gözlerine güneş vurdumu

Gözlerinde sarılar uçuşurdu

Uçsuz bucaksız mavi bir  denizden

Yansıyan  bir gün ışığı

Aydınlatırdı karanlıkları... (Atatürk’e, Özlem Süyev Zat)

O gün de öyle olmuştu... Umudun tükendiği bir anda, haykırmıştı, “Düşmandan kaçılmaz!” Bu sözün ardından, binlerce  asker tek yürek olup  vatan için ölmeyi  kabul ettiler. Cephaleri yoktu ama süngülerini takıp yürüdüler düşman üzerine. 

Sahip olduğumuz en değerli şey nedir şu fani dünyada,  candan başka... Onlar, bu en değerli olanı verdiler vatanları için. Can pahasına yazılan bir destanla  anlattılar tüm dünyaya bir ulusun birbirine bağlılığıyla elde edebileceği gücü.  Yazdıkları destanın adı; “Çanakkale geçilmez!” di.

Bu gün bizler bu topraklar üzerinde hala,  “vatan” diyerek yaşayabiliyorsak, onlara olan can  borcumuzu unutamadan yaşayalım.

 Ne doğru, ne anlamlı bir cümle;  DÜŞMANDAN KAÇILMAZ!

Ve sizler  farkında mısınız, “Aman uyanmasınlar,” diyerek,  sessiz sessiz yaklaşan düşmanların?

Uyuyor musunuz, yoksa uyanık mısınız, kanla sulanmış topraklar üzerinde  mahmur mahmur  bakınıp dururken?...

Neden gülmüyor artık yüzleriniz; size tebessüm edenlere neden,  bakışlarınız  bu denli katı ve anlamsız; neden artık iyiliği  aptallık sanıyorsunuz; neden size uzanan dost ellere haince vuruyorsunuz ve neden bu yalanlara sığınışlar???

 Neden her şey  sahteleşti, sadece rakılar, sütler, peynirler, envai çeşit tekmili birden değil,  duygularımız da sahteleşti...  Birbirimizi artık çıkarımsız sevemiyor muyuz?

Bizler  kimlerin çocuklarıyız, unuttuk mu aslımızı?  Düşman aileler tragetyaları mı  yaratmaya çalışıyoruz  tümümüzün yurdu olan bu topraklarda?

Olanı biteni görmüyor musunuz???

Çağlar boyu tüm Türk devletlerini bölüp yönetmeye alışmış olanlara inat,  gülsün artık yüzleriniz,  birbirimize düşmanca  bakmaktan vazgeçelim,  iyiler aptal değillerdir, onlar bize olmamız gerekeni anlatmak için oradadırlar,  dostluk zor bulunan bir değerdir. Değerlerimizi, geleneklerimizi, bağlılığımızı, inançlarımızı ve birbirimize olan sevgimizi  koruyalım. Ancak o zaman bu topraklar için ortaya yüreğini koymuş, can vermiş olan binlerce  şehidin hakkı helaldir bizlere...

Düşmandan kaçılmaz!.. İnadına,  tek yürek olunur  ve  üzerine yürünür,  birlik, bütünlük ve inançla...