Yok, canım, olur mu?, Ama ayıp bunlar?
Neden olmasın ki? Mevzu mu biter?
Yeni aşklar, yeni ilişkiler.... Ayrılıklar...
Ön sevişmeler...
Kabız olmuş ilişkiler...
Hatta, "na mahrem" kadın tabularını bile yazarsın? Hatta yıkarsın sen o tabuları!
Yazar mıyım! Yıkar mıyım gerçekten?
Yazarsın ya?, hem de çok iyi yazarsın!
Şöhret te olur muyum?
Yaz kızım, olmaz mısın? Burası Türkiye, herkes şöhret oldu, sen mi olmayacaksın...
Tamam o zaman...
Yazarım... Yazarım...
Ne yazarım?...
Hım, kendimi yazarım...
Herkes bana bayılır  valla...
Sonra nasıl ayıltırım?
Aman, nasıl ayılırsa ayılsınlar! Kime ne?
Hatta, benden başkasına "konuşamaz" hale bile sokarım...
Sırada kim var? O gelsin...
İlk kez konuşmuş olsun? Hatta hiç konuşmayan...
Sağır ve dilsiz bile olur! Ben onu bir güzel konuştururum!
Benim adım Ayşe, kodum mu, bir cümle erkek milletine...
Vallahi oturturum!!!
Benim Adım Ayşe...
Hani şu bildiğiniz Ayşe...
Varlığım, varlığınıza armağan olsun!!!
Şöhrette  neymiş ki? Aha da olduk...
Yıllardır, konu, komşunun diline bile düşer olduk!"!!!
Alfabeye girer gibi olduk!
"Aaaa, bak Ali, Bak!, Bak, Ayşe geçiyor!"
"Yok canım, daha neler!, Komşu kızı Ayşe o!"
Attı mı balkonda kül bırakmayan!
Gez, dolaş dünyayı!
Varsa yoksa, 7 yıldızlı Dubai...
Adımı mı sordunuz?
Sormadan söyleyim ya...
Ben yine de yazayım...
Ben, Yazarım...
Siz de, ne yazarsam okursunuz?
Benim adım Ayşe...
Bodrum'da kalan boş zamanlarını, Dubai'de yaşayarak yazan Ayşe...
Bu kadar kolay mı, yazarlık?
Bu kadar kolay?
O zaman, kimseye kızmayalım...
Ama, merakımdan sorasım geldi: Durup dururken Neden gocundun?
Bir yaran mı var?
Başına Kaya mı düştü?
Yahut gocunduğun benzer bir hadise mi var?!
Yaz kızım!  Yaz, komşu kızı Ayşe...
Sen aynen böyle, ağzından  koco koca cümlerle küfür edenleri savunmaya devam et!
Bizler de "meslek "et'iğini" kasapta, çarşıda, pazarda aramaya memur olalım...
"Ikınanlar, ıkınsın! Yeter ki okunsun ve ses getirsin!!!!
Günün  birinde, o kadar ünlü, o kadar şöhret olacaksın ki...
Dediler...
Oldun...
Sen, o kadar "yüce bir yazar" olacaktın ki, kimsenin erişemediği...
Oldun...
Şimdi kınanmaya bile gelmezsin! 
Ya da kınamaya...
Değmez...
Bak Ayşe, varlığın,  medya dünyasına torpillenerek "armağan" edildiğini bile, bile...
İnan bana...
Kınamam seni...
Yakarım kendimi...